W tym artykule ważną informację znajdą hodowcy zwierząt egzotycznych. Od 1 maja 2004 roku obowiązuje znowelizowana ustawa o ochronie przyrody. Zgodnie z art. 64 ww. ustawy posiadacz zwierząt znajdujących się na liście zagrożonych wyginięciem, zaliczonych do płazów, gadów, ptaków lub ssaków, a także prowadzący ich hodowlę, jest obowiązany do pisemnego zgłoszenia ich do rejestru. Obowiązkowi temu nie podlegają ogrody zoologiczne i podmioty prowadzące działalność gospodarczą w zakresie handlu zwierzętami (czyli np. sklepy zoologiczne). Nie trzeba także rejestrować zwierząt, które przetrzymywane są czasowo w celu leczenia i rehabilitacji. Obowiązek rejestracji ma przyczynić się do ukrócenia przemytu i nielegalnego handlu zwierzętami.
Rejestracji podlegają między innymi:
- papugi - wszystkie ary, amazonki, rozelle, żako, kakadu (z wyjątkiem papużek falistych, nimf i aleksandretty obrożnej pozostałe gatunki papug są chronione i wymagają rejestracji)
- żółwie - m.in. żółw stepowy, żółw iberyjski, żółw grecki
- węże boa i pytony
- legwany
- warany
- wszystkie kameleony.
Szczegółową listę gatunków podlegających rejestracji znajdziemy w Rozporządzeniu Komisji Wspólnot Europejskich nr 1332/2005 z dnia 9 sierpnia 2005 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (Dz. U. UE L215/1).
Rejestracji należy dokonać w ciągu 14 dni od dnia kiedy zwierzę wejdzie w nasze posiadanie. Tyle samo czasu mamy na poinformowanie o śmierci zwierzęcia lub zaistnieniu jakichkolwiek zmian w danych rejestrowych (np. zmiana miejsca przebywania zwierzęcia).
Sprawy związane z rejestracją zwierząt prowadzą zazwyczaj wydziały środowiska i rolnictwa w urzędzie miasta/gminy.
Potrzebne dokumenty (wzory można znaleźć na stronach internetowych swojego urzędu lub otrzymać we właściwym wydziale w urzędzie):
1) wniosek o wpis do rejestru zwierząt podlegających ograniczeniom na podstawie przepisów prawa Unii Europejskiej,
2) potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia dokumentu stwierdzającego legalność pochodzenia zwierzęcia. Są to:
- zezwolenie na import zwierzęcia do kraju (CITES),
- zezwolenia na schwytanie zwierzęcia w środowisku,
- dokument wydany przez powiatowego lekarza weterynarii, potwierdzający urodzenie zwierzęcia w hodowli,
- inny dokument stwierdzający legalność pochodzenia zwierzęcia.
Po dokonaniu wpisu zwierzęcia do rejestru jego właściciel otrzymuje zaświadczenie. Z reguły otrzymujemy je natychmiast, niekiedy jednak musimy czekać - zwykle do 2 tygodni od dnia złożenia wniosku.
W przypadku zmiany danych rejestrowych należy złożyć wniosek zmianę danych w rejestrze/skreślenie z rejestru.
Warto pamiętać o tych procedurach, ponieważ zgodnie z art. 127 ustawy o ochronie przyrody osoba, która umyślnie nie zgłasza do rejestru posiadanych lub hodowanych zwierząt podlega karze aresztu lub grzywny.