Kot tonkijski
Gardenia Tin-Ton*Pl na Międzynarodowej Wystawie Kotów Rasowych, 19 kwietnia 2008 - Warszawa.
PochodzenieNiezależnie od siebie, na początku lat 60, dwóch hodowców z Kanady i Stanów Zjednoczonych, dokonało eksperymentalnych krzyżówek kotów syjamskich i burskich ( burmańskich ).
W wyniku tego eksperymentu powstał bardzo interesujący kot, który posiadał najlepsze cech swoich rodziców, a co najważniejsze, unikalne i zadziwiające kolor oczu – akwamaryny czyli rozjaśnionego turkusu. Obaj hodowcy, nie mając o sobie pojęcia nazwali swoją rasę „ złotym syjamem” ze względu na jej pierwotne złotobrązowo-sepiowe umaszczenie.
Od 1965 roku „złote Syjamy zaczęły pojawiać się na wystawach w Kanadzie, gdzie nadano im nazwę kotów tonkijskich, a od roku 1972 także w Ameryce, ale pod nazwą kotów tonkińskich.
Z uznaniem rasy nie było łatwo. Do dziś nie zrobiło tego europejskie FIFE – jedno z największych kocich stowarzyszeń, a to dlatego, że pomimo wieloletniego już prowadzenia hodowli kotów tonkijskich w czystych liniach, czasem jeszcze zdarzają się w ich miotach koty o fenotypie burmy czy syjama.
Fakt ten jest sprzeczny z obowiązującymi w FIFE przepisami, według których podstawowym kryterium rasy jest jej jednoznaczna jednorodność geno- i fenotypowa .Pomimo, że tonkom zdarza się nie spełniać tych warunków, zaakceptowane zostały przez większość związków felinologicznych np. światowe WCF, amerykańskie CFA i TICA, angielskie GCCG czy australijskie ACF. Jest jednak nadzieja, że wkrótce również i FIFE zaakceptuje i doceni te urokliwe koty.

Polskie tonki
W Polsce pierwszym kotem tonkijskim był kocur Hades Ton Carry*pl, który został wyhodowany przez pana Tomasza Kordalskiego ( Ton Carry*pl ).
Kocur ten powstał ze skrzyżowania kotki syjamskiej z oznaczeniami seal o imieniu Sonia i rudego kocura burmańskiego CH Harry`ego Fox CS importowanego z Czech. W 2000 roku poszerzyła skąpą pulę genetyczną polskich tonek pani Anita Markowska ( hodowla Tin-Ton*pl ) sprowadzając ze Stanów Zjednoczonych kocura o imieniu Gulfcats Sand Dollar w kolorze solid platynowy. W chwili obecnej nadal pula genetyczna tonek w Polsce jest skąpa, a hodowli niewiele.
Wzorzec rasy
Wrażenie ogólne: Koty tonkijskie występują w dwóch typach: amerykańskim, który jest bardziej krępy i „ okrąglutki” oraz angielskim, który jest bardziej zbliżony do syjama czyli jest smuklejszy i szczuplejszy. Są to niezbyt duże koty o wadze od 2,5 do 5 kilogramów, ciało ich jest o harmonijnych proporcjach.
Uszy: Duże, szeroko rozstawione, zaokrąglone na końcach.
Oczy: Lekko skośne w kształcie migdałów, przy dolnej powiece nieco zaokrąglone.
Tułów: Średnich rozmiarów; pomiędzy krępym a orientalnym, silnie umięśniony, giętki i mocny.
Kończyny: Nogi szczupłe – tylne nieco dłuższe niż przednie, małe, owalne stopy.
Ogon: Dość długi, zwężający się ku końcowi, lekko wygięty.
Szata: Ubarwienie:

Typy:
• Typ burski ( burmański ), tzw. solid – inaczej nazywany sobolowym, mniejsze wybarwienie, mniejszy kontrast znaczeń
• Typ syjamski, tzw. point – słabsze wybarwienie, większy kontrast znaczeń
• Typ tonkijski, tzw. norka – wybarwienie i kontrast pomiędzy solid a point

Kolory:
• Naturalna – ciepłobrązowa z czarnobrązowymi znaczeniami
• Czekoladowa ( szampańska ) – w kolorze kawy z dużą ilością mleka, z czekoladowobrązowymi znaczeniami
• Niebieska – niebieskoszara ze stalowoniebieskimi znaczeniami
• Miodowa ( ruda ) – ciemnokremowa z pomarańczowymi znaczeniami
• Platynowa ( liliowa ) – srebrzystoszara z jasnoszarymi znaczeniami
• Dodatkowo spotyka się ubarwienie pręgowane, szylkretowe, w wymienionych podstawowych kolorach.

Futerko kociąt jest jaśniejsze niż u dorosłych kotów, a ostatecznie wybarwia się w ciągu dwóch lat.
Charakter i temperamentKoty tonkijskie to koty o ogromnym temperamencie, czułe, przyjazne i bardzo przywiązane do człowieka, nie mogące żyć bez jego miłości, akceptacji i uwagi.
Dlatego też nazywane są kotami o psim charakterze. Na dźwięk dzwonka pierwsze biegną, aby sprawdzić kto przyszedł, chcą się przywitać z naszymi gośćmi. Reagują na swoje imię i można nauczyć je wielu sztuczek np. aportowania małych przedmiotów oraz chodzenia na smyczy. Człowiek to całe życie tonki. Są ufne i otwarte, ciekawskie, wesołe, inteligentne, kochające zabawy, lubią chodzić po wysokościach, ale nigdy niczego nie strącą. Nie mają niszczycielskich zapędów i nie dewastują mieszkania. Uwielbiają pieszczoty i nigdy nie mają ich dość, to koty których nie można zagłaskać na śmierć.
Nie jest zaborczy, jednakową miłością obdarza wszystkich członków rodziny, nawet tych najmniejszych . Są cierpliwe i pozwalają nawet na pieszczenie tak intymnej części swojego ciała jak brzuszek ( jest to bardziej typowe dla psa niż kota).Tonki to absolutni pacyfiści, nie drapią, nie syczą ani w żaden inny sposób nie wykazują agresji. To wyjątkowe czyściochy, nigdy nie zdarza im się załatwiać poza kuwetą.

Ich niewielkie rozmiary czynią je kotami idealnymi do mieszkań nawet gdy jesteśmy posiadaczami dwóch tonek. Dwa są lepsze od jednego, bo koty te nie lubią być długo same, gdy ich człowiek pracuje, strasznie tęsknią i nie znoszą samotności.
Pielęgnacja – na co szczególnie trzeba zwrócić uwagęPielęgnacja tych kotów ogranicza się do częstego głaskania jego jedwabistej sierści, a raz na jakiś czas wystarczy przeczesać je szczotką i wygładzić włos irchą lub jedwabną ściereczką.
HodowlaInformacjami o kotach tonkijskich podzieliła się z nami Pani Agnieszka Poniecka, prowadząca hodowlę SATYSFAKCJA*PL.
Strona www: www.tonkijskie_koty.republika.pl
WystawyKotka Gardenia Tin-Ton*Pl z hodowli SATYSFAKCJA*PL na Międzynarodowej Wystawie Kotów Rasowych 19 kwietnia w Warszawie została ogłoszona najlepszym kotem kategorii IV oraz zdobyła Best of Best III. Gratulujemy!