Typowy kot bengalski jest średniego do dużego wzrostu, o muskularnej, mocnej budowie ciała, przypominającej dzikiego przodka. Sprawia wrażenie "czujnego". Długość ciała waha się w granicach 40-50 cm ( długość tułowia bez ogona). Waga dorosłych samców wynosi zwykle powyżej 8,0 kg, chociaż często spotyka się samce o wadze nieco mniejszej. Wyjątkowo samce osiągają wagę ok. 10,0 kg. Samice są o ok. 1,5-2,0 kg lżejsze.
Waga kota bengalskiego nie jest tak istotna jak mocna budowa ciała, pełne gracji ruchy przywodzące na myśl spacerującego w dżungli dzikiego kota a przy tym wspaniałe usposobienie i zachwycająca osobowość.
Zbliżona kształtem do klina, nieco wydłużona, o zaokrąglonych kształtach, relatywnie mała w stosunku do tułowia. Nie typu orientalnego. Nieco szersze policzki są dopuszczalne u dorosłych samców. Profil: linia czoła tworzy delikatny ( ale wyraźny ) łuk z linią nosa. Łuk ten kończy się bardzo delikatnym stopem w dolnej partii nosa (mniej więcej w linii łączącej dolne kąciki oczu). Nos długi i szeroki, z minimalnym wklęśnięciem (stopem), wydłużony nieco powyżej granicy oczu. Wydatne, wysoko położone kości policzkowe. Kufa pełna, szeroka, wydatne poduszeczki wąsów. Mocny podbródek. Wyraz pyszczka zdecydowanie odbiega od wyglądu kota domowego - ma sprawiać groźne wrażenie.
Małe lub średnie, zaokrąglone, szerokie u nasady. Położone na szczycie głowy, w maksymalnym oddaleniu. Z profilu sprawiają wrażenie pochylonych ku przodowi.
Duże i owalne. Lekko migdałowy kształt dopuszczalny.
Długi, ku tyłowi wznoszący się powyżej łopatek (kształt tułowia trapezowato poszerza się ku tyłowi). Krzepki, muskularny, szczególnie u samców. Nie typu orientalnego. Szyja długa, muskularna, szeroka, proporcjonalna w stosunku do tułowia.
Średniej długości, gruby, zaokrąglony i czarny na końcu. Kot śledzi i "podchodzi" zabawkę lub innego kota "trzymając" ogon nisko, balansując koniuszkiem.
Włos krótki do średniej długości. Dopuszczalny dłuższy u kociąt. Futro gęste, bardzo delikatne i miękkie w dotyku, u wielu kotów bengalskich lśniące i połyskujące w promieniach słońca jakby "przyprószone" złotym pyłem (w języku angielskim ten typ okrywy włosowej zwany " glitter").
Wady: zbyt ciemny kolor podstawowy, zbliżony do koloru cętek, słaby kontrast. Cętki układające się pionowo, dające wrażenie pręgowania. Układ cętek w kształcie "oka byka". Długie, szorstkie futerko. Białe plamki, wyróżniające się na tle koloru podstawowego (ale równomiernie biała lub bardzo jasna szyja, klatka piersiowa, brzuch). Dyskwalifikacja: brak cętek na brzuchu.
Umaszczenie: bierzemy tutaj pod uwagę kolor okrywy włosowej oraz kolor wzoru na futrze. Bez względu na odmianę kolorystyczną wzór na futrze tworzą cętki (spotted bengal cat) lub plamiste wzory przypominające rysunek na marmurze (marble bengal cat).
Cętki mogą różnić się wielkością i kształtem. Spotyka się cętki owalne, w kształcie grotów strzał, półksiężyców czy odcisku łap drapieżnika. Wymagany jest maksymalny kontrast pomiędzy nimi a kolorem podstawowym i wyraźne, ostre krawędzie.
"Marmurkowe" bengale różnią się pomiędzy sobą wielkością i kształtem wzoru a także jego wybarwieniem Niekiedy spotyka się efektowne wzory, które wewnątrz przyjmują barwę koloru podstawowego a ku brzegowi stają się coraz ciemniejsze.
Ostateczny wzór futra, odcień koloru podstawowego oraz kontrast uwidacznia się dopiero około 6 miesiąca życia kociaka, kiedy to kończy się etap, zwany w języku angielskim "ugly fuzzies". U kociąt nadmierna długość włosów zamazuje rzeczywisty rysunek i przesłania barwę. Kolor podstawowy ciemnieje z wiekiem, powodując, że kontrast między nim a cętkami staje się coraz słabszy. Im ciemniejszy kolor podstawowy u młodego kota tym ciemniejszy stanie się w okresie późniejszym.
tak ale ja wole kotki które będą mi siedzieć na nogach ponieważ jestem zmarźluchem
Zarejestruj się
Zaloguj się
żyrafa jest spokrewniona z jeleniami i bydłem rogatym, jednak należy do osobnej rodziny żyrafowatych (Giraffidae), razem z najbliższym krewniakiem Okapi?
A ile kosztuje bo szukam dla siebie odpowiedniego kota!?