Działy tematyczne
Rasy
Zaproszenie
Wyślij znajomemu e-maila
z zaproszeniem do serwisu:
| Devon Rex (DRX) | |
Adela Devonreni*Pl. Jest czekoladową szylkretką z białym i do tego pointką o cudownych niebieskich oczach. Jak określił ją jeden z sędziów na wystawie: „to koteczka extremalnej urody”. Jej charakter jest równie nieprawdopodobny, całymi dniami chętna do zabawy, a w nocy śpi jak dziecko z głową na poduszce, a nad ranem daje dziubki. |
| Pochodzenie | Koty z kędzierzawą sierścią pojawiały się co najmniej od czasów wiktoriańskich, jednakże pierwsze próby hodowli kędzierzawych kotów pochodzą dopiero z końca lat trzydziestych ubiegłego stulecia, z Niemiec. Zawdzięczamy je pewnej mieszkance Saksonii, genetykowi – pani Scheuer-Karpin, która w przeddzień II Wojny Światowej otrzymała w podarunku dziwną kotkę o miękkich, kręconych włosach. Rozpoczęty przez nią i - co najważniejsze - udany eksperyment utrwalenia niecodziennej cechy znalazł swój epilog we Francji, po zawierusze wojennej, za przyczyną profesora Étienne Letard. Ów nobliwy jegomość dochował się podobno całego miotu ondulowanych kociąt, jednakże jego sukces hodowlany przyćmiły wkrótce całkiem nowe okoliczności... Otóż w 1950 roku, w Kornwalii (Wielka Brytania) w miocie domowej kotki należącej do pani Niny Ennismore pojawił się kremowy kocurek o delikatnym, poskręcanym futerku. Niezwykły kot otrzymał imię Kallibunker i stał się protoplastą nowej rasy, której pani Nina, hodowca królików rasy rex, nadała to samo dźwięcznie brzmiące miano. Dziesięć lat później, w hrabstwie Devonshire przyszedł na świat kolejny kędzierzawy kocurek, o ubarwieniu czarnym dymnym, którego nazwano Kirlee (Kręcony). Wiedzione ogromnymi nadziejami hodowlanymi właścicielka Kirlee - pani Beryl Cox i córki Kallibunkera – pani Stirling-Webb zaplanowały mariaż kotów obu niespokrewnionych linii, ale jego efekt był raczej mizerny - powołany do życia miot charakteryzował się pięknym, aczkolwiek zupełnie prostym włosem. Powtarzane parokrotnie nieudane doświadczenie – dowód na odmienność genetyczną rex’ów kornwalijskich i devońskich zadecydowało, że drogi kotów tych ras pobiegły w zupełnie różnych kierunkach. Dzięki kryciom wsobnym a także rozszerzeniu puli genetycznej krzyżówkami z kotami burmańskimi, bombajskimi i brytyjskimi Devon Rex’y zyskały swój własny, osobliwy wizerunek i już w 1967 zostały uznane za rasę przez brytyjski GCCF (Governing Council of the Cat Fancy). |
| Wzorzec rasy | |
| Wrażenie ogólne: | Budowa ciała: waga od 2,5 do 4 kg są to koty raczej małe (idealnie nadające się do naszych mieszkań w bloku ;) |
| Uszy: | Ogromne, szerokie u podstawy, bardzo nisko osadzone i zaokrąglone na końcach: to jest to co devonom dodaje uroku i dzięki czemu sprawiają one wrażenie Zgredków z Harrego Pottera, czy Yody z Gwiezdnych Wojen. |
| Oczy: | Duże, w kształcie migdałów, osadzone w znacznej odległości od siebie, lekko skośnie. Dzięki tym dużym oczom devony sprawiają wrażenie biednych kotków, którymi od razu trzeba się zaopiekować. |
| Tułów: | Średnich rozmiarów, wydłużony, muskularny. Mocnej budowy kościec, dobrze rozwinięta klatka piersiowa, wysmukła szyja. |
| Kończyny: | Kończyny dość długie, przednie lekko wygięte (jakby prostowane na beczce ;). Małe, owalne stopy. |
| Ogon: | Długi, zwężający się ku końcowi. |
| Szata: | Ubarwienie: dopuszczalne wszystkie kolory. Oczy współgrające z umaszczeniem. Pointy na przykład mają na niebieski kolor oczu, ale piękne są także szylkretki (które przynoszą mieszkańcom domu szczęście;). Typ sierści: futro bardzo krótkie, miękkie, faliste, o fakturze atłasu, nieliczne włosy ościste. Szata kociąt jest mniej obfita, niż osobników dorosłych; u młodzieży zdarzające się przełysienia nie są wadą. |
| Charakter i temperament | Devony to koty wyjątkowe nie tylko z powodu swojej oryginalnej urody, ale również wspaniałego charakteru. Są niezwykle przyjaźnie nastawione do świata. Bez problemów tolerują zarówno inne koty, psy jak też inne zwierzęta, ale zawsze i zdecydowanie najbliższy ich sercu jest człowiek. Rozważając więc nabycie kota tej rasy musimy mieć świadomość tego, że od kiedy w naszym życiu zagości devon, już nigdy nie zdarzy nam się poczuć samotnym. Devony bowiem są nadzwyczaj uczuciowe i silnie przywiązują się do swoich opiekunów, a wachlarz sposobów okazywania przez nie odczuwanych pozytywnych stanów emocjonalnych jest wyjątkowo bogaty – rozmawiają, mruczą jak małe traktory, przesiadują na ludzkich kolanach lub ramionach, owijają wokół szyi jak korale. Ze względu na krótką sierść uwielbiają ciepło, pakują się pod kołdrę i pod koszulę właściciela a czasami nawet gościa. Swoją radość wyrażają na psi sposób, tj. machaniem ogona. Są kotami rodzinnymi i chociaż zdarza im się preferować jednego z opiekunów, pozostałym nigdy nie okazują lekceważenia, czy też braku zainteresowania. Zwinne, szybkie, skoczne, wszędobylskie, zawsze skore do zabawy, figlów i żartów nieustannie zadziwiają swoją fantazją i pomysłowością. Nie są jednak kotami siejącymi wokół siebie zniszczenia, są bardzo delikatne i zwinne. Szybko i chętnie uczą się różnych sztuczek, jak na przykład aportowania drobnych przedmiotów. Ich temperament plasuje się pomiędzy żywym a umiarkowanym. Pozornie kruche i delikatne w rzeczywistości są silne i dzielne, i nie dadzą sobie zrobić krzywdy, dlatego świetnie nadają się na towarzyszy zabaw dla dzieci, wśród których nie grozi im nuda czy brak zainteresowania. I najważniejsze: Devon uzależnia, zaczynasz od jednego ale prędzej czy później zamieszka z Tobą co najmniej jeszcze jeden, zapytajcie ludzi z którymi już mieszkają devony ;) |
| Pielęgnacja – na co szczególnie trzeba zwrócić uwagę | Devony nie należą do szczególnie wymagających podopiecznych. Ich prawie nie liniejące futro łatwo utrzymać w dobrej kondycji, przecierając je raz na pewien czas jedwabną szmatką. W zależności od potrzeb, wskazana jest również kąpiel w specjalnie przeznaczonych do tego celu, wysokiej jakości szamponach. Duże uszy wymagają regularnego czyszczenia, a pozbawione rzęs oczy – przemywania ciepłą, przegotowaną wodą lub gotowymi preparatami dostępnymi w aptekach lub lecznicach weterynaryjnych. Karma: devony nie mają szczególnych wymagań żywieniowych, wskazana jest dla nich jak i dla innych ras dobra karma np. Hills lub RC, filety z kurczaka, wołowina przemrożona. Są to koty, które czasami mają tendencje do tycia, więc należy szczególnie uważać po kastracji, czy sterylizacji. |
| Hodowla | Informacjami o kotach Devon Rex podzieliła się z nami Pani Renata Adamczuk, prowadząca hodowlę Devonreni*PL. Strona www: www.devonreni.cattery.pl Kontakt mailowy: devonreni@interia.pl Klub hodowców rasy Devon Rex: http://devonrexklub.republika.pl/ |
| Wystawy | Obecnie dwie kotki (Adela i Hela) z hodowli Devonreni*PL są w ciąży, więc póki co wystawy nie są planowane. Najbliższa wystawa - Lublin w październiku 2008 i może światowa wystawa kotów w Lizbonie w Portugalii. |
Wyszukiwarka
Nowi użytkownicy
Statystyki
Zwierzaków w serwisie: 192
Zdjęć w serwisie: 347
Artykułów w serwisie: 31
Ogłoszeń w serwisie: 21
Ciekawostek w serwisie: 264
Sond w serwisie: 145
Zarejstrowanych: 167
Oczekujących: 0
Copyright © 2007 - 2008 TwojeZwierzaki.org